Hırsızlık yapmak istemiş ama yakalanınca ölesiye dayak yemişti. Artık herkes tanıyor ondan nefret ediyorlardı. Ayrıca birazdan her yer çetelerle dolacaktı onların eline düşüerse başına neler geleceğini biliyordu. Hem yağmurdan korunmak hem de saklanmak için köhne bir duvar dibi buldu. Ordaki köpekleri kovaladı ve kendisi yerleşti az önce köpeklerin ısıttığı kotuğa. Bir kağıdın üzerine karalanmış korkunç ve güçlü bir savaşçı resmi vardı hep yanında taşıdığı. Ona bir isim vermişti kendince. Çıkardı ona bakındı bir süre...

Uzaklardan bir ses işitti. Şehir serserileri onun olduğu yöne doğru geliyordu. kaçabileceği tek yön ise şehir sebze haliydi ama orda da tanınıyordu orda görülürse dayak yiyecekti. Serserilerin eline geçerse dilendirilmek için rehin alınacaktı. Her iki yolun da sonu ölüm gibi görünüyordu. Artık çaresizliği en had noktaya vardığında ellerini gökyüzüne eruya doğru kaldırdı ve dudaklarından güçlükle anlaşılan birkaç kelime döküldü. F - A - R - D



ÖYKÜ -2-

Sert bir yöneticiydi Dynoss. Öfkesi öylesine dehşetliydi ki o sinirlendiğinde hiçkimse onun yakınlarında olmak istemezdi. İnsanlar her zaman güce hayran olmuşlardır. Burda da durum tersi değildi. Dynossun metresi gyloitta da onun yeşil gözlerine ve insanlar arasındaki saygınlığına hayrandı. O ne derse hemen yapardı ve tüm çabaları onun ilgisini bir an bile kaybetmemek içindi.

Oysa gyloitta evliydi. Şehirde onun bu ilişkisinden haberdar olmayan kalmamıştı. Zavallı kocası kendini çok aşağılanmış hissediyor insanların içine çıkamıyordu. Karısı kendisine çok sert davranır ve her geçen gün onun onuru ile daha çok oynar olmuştu. Bir gün en sevdiği dostunun da kendisiyle görüşmekten kaçındığını görünce artık iyice dayanma gücü tükendi. Tapınağa gidip gözyaşları içinde dua etmeye başladı. Erudan derisini ejderhalarınki kadar sertleştirmesini, bir dağ trolü kadar güçlenmeyi, bir karaşövalye gibi kılıç kullanma yeteneğiyle donanmayı diledi...


ÖYKÜ -3-

Yaşlı çoban dağ karacalarından kurduğu sürüyü otlatıyordu. Sürünün daha kuzuyken yönetimi kolaydı ama gün geçtikçe karacalar büyüyordu ve şu an sürü o kadar huysuzdu ki bir türlü sürüyü toparlayamadı. Akşama kadar bıkmadan usanmadan sürüyle ilgilendi ama bir türlü başaramıyordu. Köyden dağa doğru rüzgar çıkmıştı ve sürü rüzgara karşı yürümek istemyordu. Hava kararmış çoban açlıktan ölmek üzere ve sürü tüm hızıyla dağlara doğru yol alır olmuştu. Kızgınlıkla ağzından şu sözler döküldü "tanrım bunlara bir bela ver"

Çoban tanrı katında sevilen biriydi ama kendisi bundan habersizdi. Duası o anda kabul oldu ve büyük bir kurt sürüsü sürüye saldırdı. Aylarca uğraştığı emek bir anda gözlerinin önünde çöpe gidiyordu. Ektiği güllerin çiğnenmesine de gönlü razı olmadı çobanın. Yaptığı hatayı anladı ve tekrar dua etti. "tanrım bu belaya da bir bela ver"



---------------------------------------------------------------------------------


Küçük çocuğun mu ? Zavallı kocanın mı ? Yoksa çobanın mı duası kabul oldu bilinmez. Belki üçü de kabul olmuştur. Belki ikisi doğru biri yanlış. Belkide hepsi de yalandır ama Fard Oropherin dünyaya gelişi ile ilgili bu üç hikaye rivayet edilir.

Eru kimin duasını kabul etti bilinmez. Orkların sıhhatini ve sadakatini... Ejderhaların derisini ve gözlerini... Trollerin gücünü ve drowların kalleşliğini ve sinsiliğini birleştirerek bir yaratık yaptı ve dünyaya yolladı. Üç kahramanımız da iyi yürek istememişlerdi. Onun için fard oropherin yüreğinde iğne başı kadar bile iyilik bulunmadığı söylenir..

Yazar: Fard Oropher

Yazarın yeni sitede üyeliği olmadığından,sadece alta not olarak ismi eklenmiştir. Eserin sahibi siteye üye olduğu zaman, yazar bilgileri eklenecektir. Eserin sahibi üyeliğini aktif ettiği anda lütfen Eru ile site içinden temasa geçsin.